Long Term Evolution - standard telefonii komórkowej będący następcą systemów trzeciej generacji. Główne cele przyjęte na etapie projektowania nowego standardu to: redukcja kosztów transmisji pojedynczego bitu informacji, umożliwienie świadczenia nowych typów usług, elastyczność w zakresie częstotliwości działania systemu, uproszczona architektura wykorzystująca otwarte interfejsy. Wszystko to przy jednoczesnej redukcji mocy zużywanej przez telefony. LTE zakłada również, aby maksymalna przepustowość do abonenta wynosiła 150 Mbit/s, a od abonenta 50 Mbit/s w pasmie 20 MHz. Long Term Evolution ma także wspierać co najmniej 200 użytkowników w każdej komórce (o promieniu do 5 km). Na rynku stale rośnie zapotrzebowanie na usługi, takie jak wideokonferencje, gry, VoIP, dlatego opóźnienie transmisji ma wynosić nie więcej niż 10 ms.

Standard LTE opisany jest w serii 36.xxx dokumentów publikowanych przez 3GPP i po raz pierwszy pojawia się w wersji Rel-8 specyfikacji. Wersja standardu z grudnia 2008 uznana została za pierwszą w miarę kompletną specyfikację nowej technologii[1].

Specyfikacja LTE (wg dokumentu 3GPP Release 8)

maksymalna szybkość łącza w dół w warstwie radiowej 326,4 Mb/s, zastosowanie modulacji 64QAM,
rozwiązania 4x4 MIMO, szerokość kanału 20 MHz
maksymalna szybkość w górę - 86,4 Mb/s przy zastosowaniu modulacji 64QAM i szerokości kanału 20 MHz,
co najmniej 200 użytkowników w każdej komórce
opóźnienie małych pakietów <5 ms
optymalny promień komórki do 5 km
praca w trybie FDD i TDD
zachowanie wysokich parametrów dla użytkowników w ruchu do 120 km/h (funkcjonalnie do 350 km/h).

Interfejs radiowy LTE używa technologii OFDM do transmisji danych od stacji bazowej do telefonu. Transmisja w kierunku przeciwnym (od telefonu w górę) wykorzystuje SC-FDMA (DFTS-FDMA). Jest to jedna z najbardziej widocznych różnic w stosunku do UMTS, który bazuje na WCDMA.

Techniki wykorzystywane w LTE

HARQ (Hybrid Automatic Repeat reQuest) umożliwia bezbłędny przesył danych.
OFDM (Orthogonal Frequency Division Multiplex) technika OFDM została wykorzystana w LTE, gdyż zapewnia wysoką przepustowości i jest jednocześnie odporna na zakłócenia spowodowane odbiciami i interferencją.
MIMO (Multiple Input Multiple Output) system ten wykorzystuje kilka anten (matryce antenowe) w celu dostrzeżenia różnych ścieżek sygnału. Matryca wyłapuje składowe sygnału, które są potem odpowiednio sumowane, a efektem tego jest poprawna jakość sygnału.
SAE (System Architecture Evolution) zwiększa pojemność sieci zapewniająca przepustowości na poziomie 150 Mbps, a także wykorzystuje nowoczesne protokoły IP (IPv4,IPv6).
SC-FDMA (Single Carrier – Frequency Division Multiple Access) stosowany jest w uplink. Zaletą SC-FDMA jest lepszy w porównaniu z OFDMA współczynnik PAPR (peak-to-average power ratio). Jest on osiągany dzięki wykorzystaniu tylko jednej nośnej.
SON (Self-Organizing Networks) zmniejsza koszty operacji związanych z konfiguracją, optymalizowaniem i naprawianiem sieci. Wyróżnia się trzy główne funkcje SON: samokonfiguracja, samooptymalizacja i samonaprawianie.


High Speed Packet Access

HSPA+, znany również jako Evolved High-Speed Packet Access to standard bezprzewodowej komunikacji szerokopasmowej określonych w sieci 3GPP Release 7. Technologia zapewnienie mobilny dostęp do internetu z szybkością dosyłową do 56 Mb/s oraz wysyłanie do 22 Mb/s. Jest to połączenie wykorzystywane obecnie przez operatorów komórkowych technologii mobilnego dostępu do internetu HSDPA (High Speed Download Packet Access, czyli szybka transmisja pakietowa do klienta) oraz HSUPA (High Speed Uplink Packet Access, czyli szybka transmisja pakietowa od klienta). HSPA+ = HSDPA + HSUPA. W przyszłości prędkość pobierania danych ma wzrosnąć do 168 Mbit/s przy użyciu wielu przekaźników.

Zastosowanie nowej technologii umożliwiło:

podwyższenie prędkości transmisji danych, zmniejszenie opóźnienia, poprawę pojemności sieci, czyli zachowanie większej prędkości połączenia przy dużej liczbie użytkowników korzystających jednocześnie z usługi dostępu do internetu.

Ultra Mobile Broadband (UMB), który zastąpi system z rodziny CDMA2000.

zródło: http://pl.wikipedia.org/